Loading ...
(3 ఓట్లు, సగటు: 5 కు 3.33)మొసలి కన్నీరు
మనది కర్మ భూమి. “ఇది మన కర్మ, ఎవరిని నిందించి ఏమి ప్రయోజనం?”, “ఎప్పుడో చేసుకున్న పాప ఫలం ఇప్పుడు ఇలా అనుభవించాడు(రు).” ఇలా అనుకునే జనాలు, ఇలాంటి తలాతోకా లేని వాజమ్మ సిద్దాంతాలూ నమ్మే వారూ, వాటిని పకడ్బందీగా ప్రచారం చేసే ఉద్దండ పండితులూ వున్నంత కాలం, కాకతీయ ఎక్స్ప్రెస్ కాలుతుంది, గౌతమి మండుతుంది, బెంగుళూరు పేలుతుంది, అహ్మదాబాదు హాహాకారాలు చేస్తుంది.
ఎన్ని జరిగినా మనకు కానీ మన నాయకులక్కానీ చీమకుట్టినట్లుండదు. ఇవన్నీ కంటి తుడుపు మాటలు. నోట్లోంచీ వూడిపడేవే, గుండెలోతుల్లోంచీ వచ్చేవి కావు. తన ప్రాణం తప్ప ఏ ఇతర ప్రాణమూ మనకు తీపి కాదు. ఏ అమ్మకూ తన బిడ్డల ప్రాణం తప్ప మరే బిడ్డ ప్రాణమూ ముఖ్యం కాదు. అదేమంటే ఇలా ప్రమాదం జరిగీ జరగ్గానే అలా “చింతిస్తారు” లేదా “ప్రాణాలకు వెల కడతారు.” ఎంత సిగ్గులేని బ్రతుకులు!
బస్సులూ, రైల్లూ ఈ రోజే కొత్తగా పుట్టలేదు. వాటిల్లో క్షేమంగా ప్రయాణించడమెలాగో ఈరోజు మనమే ఓ కమిటీ వేసి తేల్చాల్సిన పని లేదు. ఈ పాట్లు అన్నీ పడి, అనుభవంతో సమస్య పరిష్కారాలు కనుక్కున్న వారిని చూసి మనం నేర్చుకుంటే చాలు. అది చూసి వస్తాం, ఇది చూసి వస్తాం అంటూ పెద్ద దేశాలకు ప్రయాణాలు కట్టే ఈ వంచకులు నిజంగా ఏమైనా చూసి నేర్చుకుంటారో లేక యాత్రా విహారాలు చేస్తారో గానీ… రైలు బోగీ నిర్మాణం ఎలా వుండాలో వీరికి తెలియదనుకోవాలా?
ఉదాహరణకు ఇక్కడి మార్క్ రైలులో వున్న సదుపాయాలు చూద్దాం. ప్రతి బోగీలోనూ ఆ చివరా ఈ చివరా ఓ గొడ్డలి, ఱంపమూ కనిపించేలా ఓ గ్లాస్ డోర్ వెనుకాల వుంటాయి. మామూలుగా ఆ తలుపుకు తాళం వేసి వుంటుంది. అయితే ఆ అద్దం మీద “అత్యవసర సమయాలలో పగుల గొట్టండి.” అని వ్రాసి వుంటుంది. అలాగే ఆ చివరా, ఈ చివరా మంటల నార్పడానికి వుపయోగించే అగ్ని నిరోధక సాధనం వుంటుంది. దానిని క్రితం సారి ఎప్పుడు తనిఖీ చేశారో, మళ్ళీ తనిఖీ ఎప్పటిలోగా చేయాలో వ్రాసి వుంటుంది. ఇక అన్నిటినీ మించి ఇంచుమించు ప్రతి కిటికీ అత్యవసర సమయాలలో నిష్క్రమణ ద్వారంగా పనిచేసేలా రూపొందిస్తారు. అత్యవసర సమయాలలో ఆ కిటికీని ఎలా తెరవాలో స్పష్టంగా ప్రతి చోటా అక్షరాలలోనూ, బ్రెయిలీలోనూ వ్రాసి బొమ్మలతో సూచిస్తారు. భోగీ లోపల ఏ కిటికీ నిష్క్రమణ ద్వారంగా మార గలదో భోగీ వెలుపల కూడా సూచిస్తారు. (బహుశా బయటి వారు సహాయ పడలనుకునే సందర్భాలలో వుపయోగ పడుతుందనేమొ!)
వీటిల్లో ఏ ఒక్కటైనా గౌతమిలో వుండి వుంటే ఈ ప్రమాదంలో ఇంత మంది చనిపోయేవారా? ఖచ్చితంగా కాదు. మన అధికారులకు, నాయకులకు ఇలా ఒకన్ని చూసి నేర్చుకునే అలవాటు లేదు. తమకుగా తెలుసుకోరు.
ఇక ప్రజలా దున్నపోతులు. “మన కర్మ” అనే దళసరి చర్మం కప్పుకున్న స్పందన రహితులు. ఈ “కర్మ సిద్దాంతమే” మనకు బలం, బలహీనతా.
రోజూ ఇక్కడ లిప్ట్ ఎక్కినప్పుడల్లా హైదరాబాదులో ఎక్కిన లిప్టులు గుర్తుకు వచ్చి మనస్సు చివుక్కు మంటుంది. ఇక్కడి లిప్టులకు ఆటోమాటిక్గా మూసుకునే దళసరి ద్వారం వుంటే, అక్కడి వాటికి చాలా మట్టుకు “గ్రిల్” వుంటుంది. గ్రిల్ మూశాక చిన్న పిల్లలు పొరపాటున ఆ గ్రిల్లో చేతులు పెడితే ఏమవుతుంది? ఇలాంటి చిన్న ప్రమాదాలనీ నివారించలేని అశక్తులమా మనం? పోనీ అక్కడి లిప్టులు తయారుచేసే కంపెనీలకు ఈ విషయం తెలియదనుకోవాలా? కానే కాదు. అవి చేసే వారే ఇక్కడా చేస్తున్నారు.
అలాగే మా వూరిలో మా యింటితో సహా గమనించిందేమంటే, డాబా మీద పిట్ట గోడకు (రక్షణ గోడ) అమర్చిన గ్రిల్. ఇక్కడెక్కడా నిలువు వూచలే తప్ప అడ్డు వూచలున్న గ్రిల్ చూడలేదు. కానీ అక్కడ మా యింటితో సహా అడ్డమూ, నిలువూ వూచలున్నాయి. అడ్డంగా నిచ్చెనలా వుంటే పిల్లలకు ఎంత సులభం వాటిని ఎక్కి ఆడుకోవడం? అలా పైపైకి వెళ్ళి కిందికి చూసేటప్పుడు పొరబాటు జరిగితే ఎంత ప్రమాదం?
వుహు. మన దళసరి చర్మానికి ప్రమాదం జరిగాక ఏడవడమే గానీ ముందుగా అది జరగ్గుండా ఏమి చేయాలన్న ఆలోచనే రాదు. పోనీ పక్కవాన్ని చూసి నేర్చుకుంటామా అంటే అదీ లేదు.
మనం కర్మను నమ్ముకున్నన్నాళ్ళూ మన కర్మ ఇంతే!
–ప్రసాద్
- »
అభిప్రాయాలు
(13)
ఈ-మెయిల్ చెయ్యండి
ముద్రించు
(3 ఓట్లు, సగటు: 5 కు 5)
Loading ...
